Flammkuchen deel 2: Mediterraanse stijl

Flammkuchen deel 2: Mediterraanse stijl

Ik heb alweer een tijdje niets gepost hier. Gelukkig komt dat niet door een gebrek aan inspiratie, maar doordat ik in Zwitserland zat, op een camping, met een geweldige groep mensen maar zonder internet. Ook zonder de behoefte aan internet overigens. Ik blijk prima zonder te kunnen.

Maar goed, we zijn weer terug, en ook het dagelijkse ritueel van “thesis schrijven – koken – eten – nog iets aan m’n avond proberen te hebben – slapen – herhaal” is weer hervat. Jammer genoeg.

Voor mijn “vakantie” (die feitelijk een intensieve cursus Alpine Ecology was – en niet te vergeten zeer de moeite waard!) schreef ik over de Flammkuchen die ik in Duitsland had leren maken. Vandaag waren vriendlief en ik lui, maar hadden wel zin in iets lekkers. Geïnspireerd door het recept van twee weken geleden maakten we vandaag deze Mediterrane variant. Een kruising tussen pizza, bruschetta en Flammkuchen.

Ingrediënten:
– Wraps voor de bodem. Wij gebruikten meergranen wraps, die zijn iets dikker dan gewone. Maar gewone zullen ook wel werken.
– Tomatensaus. Zelf maken? Neem dan 1 ui, 2 tenen knoflook, een geritst takje tijm en een flinke scheut olijfolie, fruit dit aan, voeg een blik gepelde tomaten toe en een scheut gember- of agavesiroop en laat pruttelen tot het een saus is. Duurt ongeveer een half uurtje. Uit een pakje kan natuurlijk ook.
– Toppings. You know the deal. ‘T is hetzelfde als voor een normale pizza. Wij gebruikten gegrilde paprika (uit een potje), zongedroogde tomaatjes (helaas ook uit een potje), verse courgette en fetakaas.

Beleg nu een wrap met twee flinke eetlepels saus, beleg met de toppings en bak ongeveer 5 minuten op 200 graden. Simpeler kan haast niet! Tel ongeveer twee wrappizza’s per persoon, drie als je honger hebt. Ik zou er het liefst een salade van rucola met balsamico-dressing en veel pijnboompitjes bij serveren, maar die hadden we niet vandaag. Helaas…

Overigens kan ik me voorstellen dat je sommige toppings even zult moeten voorbakken, omdat vijf minuten in de oven erg kort is. Ik denk dan aan champignons of vlees. De meeste groenten moeten, mits klein genoeg gesneden, wel enigzins beetgaar worden in de oven.

O ja. Over Zwitserland, we hebben daar heerlijk gegeten. We waren met een flinke groep (ongeveer 30 man). Ieder kookte voor een groepje van 4 á 5 personen, recepten en ingrediënten werden verzorgd. Denk je bij campingvoedsel meestal aan karige kost, dan kan ik je geruststellen. Wij werden verwend met “pakketten” voor risotto, couscous, linzencurry en twee soorten pasta. En met “pakketten” bedoel ik vooral een stapel verse groenten. Dat noem ik nog eens luxe!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s